On this page
- What happened
- What the court decided
- What it means for you
- Questions we are asked
- Making an enquiry
- Sources
01What happened
On 14 October 2009, on the application of Hellenic Bank, the District Court made a receiving order against Mr Xeni. He was not present, but his lawyer was there and consented. The order said that execution was stayed “for a period of 2 months from today”, and nothing more.
On 23 February 2010 Mr Xeni applied to annul the receiving order, but withdrew the application unreservedly on 11 May 2010. On 23 March 2010 his then lawyer handed €5,400, in cash and a cheque, to the bank’s lawyer. At the first meeting of creditors on 28 November 2013 eight other creditors were represented. On the Official Receiver’s application of 17 December 2013, and following the creditors’ decision, the court declared him bankrupt on 10 January 2014. A second annulment application was filed on 14 May 2015; the District Court recorded that both earlier applications had failed.
On 5 September 2024 he applied once more, under section 31 of the Bankruptcy Law, Cap. 5, as re-enacted by Law 61(I)/2015. He argued that the receiving order had never been served on him and so had never come into force, that he had paid the debt in 2010 before the bankruptcy, and that a criminal court in case no. 1199/16 had said on 3 November 2020, at the prima facie stage, that there had been no service.
The Larnaca District Court dismissed the application on 14 February 2025. It held that the same points had been made before without success, that the criminal court’s remarks did not bind it, that the history of repeated applications and the excessive delay amounted to an abuse of process, and that the application had no prospect of success: Mr Xeni said his debts were €2,400, but the third respondent showed debts of €14,366,756.82 proved by 17 non-preferential creditors. Mr Xeni appealed in person.
02What the court decided
Section 31(1) of Cap. 5 allows the court to annul a bankruptcy if, in its opinion, the debtor ought not to have been declared bankrupt, or if it is proved to its satisfaction that the bankrupt’s debts have been paid in full or settled, or that the creditors consent.
The stay was a plain two-month stay. The court distinguished In re Evros Evripidou (2016) 1(C) A.A.D. 2543 and Petrakis v. Kimonos (2006) 1(B) A.A.D. 1311, where the stay was linked to payment, so that the receiving order would be set aside if the debt was paid before the stay ran out. This order contained no such term. When the two months expired, the receiving order took effect, on 14 December 2009, as Mr Xeni himself accepted.
Paying one creditor is not payment in full. The €5,400 was handed over on 23 March 2010, after the order had taken effect. By then the receiving order concerned all of his creditors, not only the bank that petitioned. Mr Xeni had assumed that the bank was his only creditor; the bankruptcy showed seventeen. The court cited Dr A. P. Poiitis, The Law of Bankruptcy (2020), p. 215: payment in full means paying the whole amount owed, 100 cents for every euro, plus costs and interest. There was no payment of debts, let alone payment in full.
The court also noted that, had payment in 2010 really ended the matter, he would logically have pursued his first annulment application rather than withdraw it.
Service of the receiving order. Under section 9 of Cap. 5 as it then stood, the receiving order made the Official Receiver the receiver of the debtor’s property. Rule 65 of the Bankruptcy Rules requires the petitioner to deliver copies to the Official Receiver and the Land Registry and to have a copy served on the debtor. The respondents produced no evidence of service.
That did not help Mr Xeni. Neither the Law nor the Rules make service a condition for the receiving order to take effect: the purpose of rule 65(3) is to make sure the debtor knows. Mr Xeni knew from the outset. His lawyer was present when the order was made and obtained the stay; his application of 23 February 2010 described the order accurately and did not complain of non-service; and on 18 March 2010 he attended the Official Receiver’s preliminary examination and answered many questions.
The court did not find service proved with certainty, though it thought it very likely. But Mr Xeni had suffered no prejudice or substantial injustice. Under section 102 of Cap. 5, no bankruptcy proceeding is invalidated by a formal defect or irregularity unless the court considers that it caused substantial injustice that cannot be remedied by an order of the court.
Already discharged. Mr Xeni had also asked to be discharged. The court observed that, in its opinion, he had already been discharged automatically under the proviso to section 27A(2), introduced by Law 61(I)/2015, because more than three and a half years had passed since he was declared bankrupt.
The appeal was dismissed with €2,000 plus VAT costs in favour of each respondent.
03What it means for you
- A stay is not an escape route unless it says so. If you obtain a stay of a receiving order, check whether it is tied to payment. A plain stay simply delays the order; it does not cancel it if you pay.
- Once the order takes effect, every creditor counts. Settling with the bank that petitioned does not end a bankruptcy. Annulment on the ground of payment requires the debts to be paid in full or settled.
- Procedural defects need real prejudice. A missing proof of service will not undo a bankruptcy where the debtor knew of the order and took part in the process.
- Check whether you are already discharged. The court held that this bankrupt had been discharged automatically under section 27A. Before spending money on an annulment application, ask whether discharge already gives you what you need.
04Questions we are asked
I paid the creditor who made me bankrupt. Why am I still bankrupt?
Because, as this judgment shows, once the receiving order takes effect it protects all of your creditors. The court required payment of all debts in full, plus costs and interest, or a settlement, or the creditors’ consent.
The receiving order was never served on me. Is it invalid?
Not necessarily. The court held that service is meant to inform the debtor, not to bring the order into force. If you knew about the order and took part in the proceedings, a lack of service will not by itself invalidate them.
Is there any point in applying again and again?
The District Court treated repeated applications on the same points, made after long delay, as an abuse of process. The Court of Appeal found no error in its decision.
05Making an enquiry
If you are facing a bankruptcy petition, or want to know whether an old bankruptcy still affects you, contact us: we will review the orders and tell you whether annulment, discharge or a settlement is the right route. Please contact our office in Nicosia on +357 22 510165 or at office@anastasiosmanastasiou.law.
06Sources
Σε αυτή τη σελίδα
- Τι συνέβη
- Τι αποφάσισε το δικαστήριο
- Τι σημαίνει για εσάς
- Ερωτήσεις που μας γίνονται
- Επικοινωνήστε μαζί μας
- Πηγές
01Τι συνέβη
Στις 14 Οκτωβρίου 2009, κατόπιν αίτησης της Ελληνικής Τράπεζας, το Επαρχιακό Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα παραλαβής εναντίον του κ. Ξένη. Ο ίδιος απουσίαζε, αλλά ο δικηγόρος του ήταν παρών και συγκατατέθηκε. Το διάταγμα όριζε ότι η εκτέλεση αναστέλλεται «για περίοδο 2 μηνών από σήμερα», και τίποτε άλλο.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2010 ο κ. Ξένη ζήτησε την ακύρωση του διατάγματος παραλαβής, αλλά απέσυρε την αίτηση ανεπιφύλακτα στις 11 Μαΐου 2010. Στις 23 Μαρτίου 2010 ο τότε δικηγόρος του παρέδωσε €5.400, σε μετρητά και επιταγή, στη δικηγόρο της τράπεζας. Στην πρώτη συνέλευση πιστωτών στις 28 Νοεμβρίου 2013 εκπροσωπήθηκαν άλλοι οκτώ πιστωτές. Κατόπιν αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη ημερομηνίας 17 Δεκεμβρίου 2013, και μετά την απόφαση των πιστωτών, το δικαστήριο τον κήρυξε σε πτώχευση στις 10 Ιανουαρίου 2014. Δεύτερη αίτηση ακύρωσης καταχωρίστηκε στις 14 Μαΐου 2015· το Επαρχιακό Δικαστήριο κατέγραψε ότι και οι δύο προηγούμενες αιτήσεις είχαν απορριφθεί.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2024 αποτάθηκε ξανά, δυνάμει του άρθρου 31 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5, όπως επαναθεσπίστηκε με τον Ν. 61(Ι)/2015. Υποστήριξε ότι το διάταγμα παραλαβής δεν του είχε επιδοθεί ποτέ και άρα δεν είχε τεθεί ποτέ σε ισχύ, ότι είχε εξοφλήσει το χρέος το 2010 πριν από την πτώχευση, και ότι ποινικό δικαστήριο στην υπόθεση αρ. 1199/16 είχε αναφέρει στις 3 Νοεμβρίου 2020, στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, ότι δεν υπήρξε επίδοση.
Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας απέρριψε την αίτηση στις 14 Φεβρουαρίου 2025. Έκρινε ότι οι ίδιοι ισχυρισμοί είχαν προβληθεί και πριν χωρίς επιτυχία, ότι οι παρατηρήσεις του ποινικού δικαστηρίου δεν το δέσμευαν, ότι το ιστορικό των επανειλημμένων αιτήσεων και η υπέρμετρη καθυστέρηση συνιστούσαν κατάχρηση της διαδικασίας, και ότι η αίτηση δεν είχε προοπτική επιτυχίας: ο κ. Ξένη έλεγε ότι τα χρέη του ανέρχονταν σε €2.400, αλλά ο τρίτος εφεσίβλητος παρουσίασε χρέη €14.366.756,82 επαληθευμένα από 17 μη προνομιούχους πιστωτές. Ο κ. Ξένη εφεσίβαλε αυτοπροσώπως.
02Τι αποφάσισε το δικαστήριο
Το άρθρο 31(1) του Κεφ. 5 επιτρέπει στο δικαστήριο να ακυρώσει πτώχευση αν, κατά τη γνώμη του, ο χρεώστης δεν έπρεπε να είχε κηρυχθεί σε πτώχευση, ή αν αποδειχθεί κατά τρόπο που το ικανοποιεί ότι τα χρέη του πτωχεύσαντα πληρώθηκαν εξ ολοκλήρου ή διευθετήθηκαν, ή ότι οι πιστωτές συγκατατίθενται.
Η αναστολή ήταν απλή δίμηνη αναστολή. Το δικαστήριο διέκρινε τις Αναφορικά με την Αίτηση Εύρου Ευρυπίδου (2016) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2543 και Πετράκης v. Κίμωνος (2006) 1(Β) Α.Α.Δ. 1311, όπου η αναστολή είχε συναρτηθεί με την πληρωμή, ώστε το διάταγμα παραλαβής να ακυρώνεται αν το χρέος εξοφλούνταν πριν από τη λήξη της αναστολής. Το διάταγμα αυτό δεν περιείχε τέτοιον όρο. Με τη λήξη του διμήνου, το διάταγμα παραλαβής ενεργοποιήθηκε, στις 14 Δεκεμβρίου 2009, όπως ο ίδιος ο κ. Ξένη δέχθηκε.
Η πληρωμή ενός πιστωτή δεν είναι πληρωμή εξ ολοκλήρου. Τα €5.400 παραδόθηκαν στις 23 Μαρτίου 2010, αφού το διάταγμα είχε ενεργοποιηθεί. Τότε πλέον το διάταγμα παραλαβής αφορούσε όλους τους πιστωτές του, όχι μόνο την τράπεζα που υπέβαλε την αίτηση. Ο κ. Ξένη είχε εκλάβει ότι η τράπεζα ήταν ο μοναδικός πιστωτής του· η πτώχευση ανέδειξε δεκαεπτά. Το δικαστήριο παρέπεμψε στο σύγγραμμα του δρος Α. Π. Ποιητή, «Το Δίκαιο της Πτώχευσης» (2020), σ. 215: πληρωμή εξ ολοκλήρου σημαίνει καταβολή ολόκληρου του οφειλόμενου ποσού, 100 σεντ για κάθε οφειλόμενο ευρώ, πλέον έξοδα και τόκους. Δεν υπήρξε εξόφληση χρεών, πολύ περισσότερο εξόφληση εξ ολοκλήρου.
Το δικαστήριο σημείωσε επίσης ότι, αν η πληρωμή του 2010 είχε πράγματι τερματίσει το ζήτημα, λογικά θα είχε επιμείνει στην πρώτη αίτηση ακύρωσης αντί να την αποσύρει.
Επίδοση του διατάγματος παραλαβής. Κατά το άρθρο 9 του Κεφ. 5 όπως ίσχυε τότε, με το διάταγμα παραλαβής ο Επίσημος Παραλήπτης καθίστατο παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη. Ο κανονισμός 65 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών απαιτεί από τον αιτούντα πιστωτή να παραδώσει αντίγραφα στον Επίσημο Παραλήπτη και στο Κτηματολόγιο και να μεριμνήσει για επίδοση αντιγράφου στον χρεώστη. Οι εφεσίβλητοι δεν προσκόμισαν μαρτυρία επίδοσης.
Αυτό δεν βοήθησε τον κ. Ξένη. Ούτε ο Νόμος ούτε οι Κανονισμοί θέτουν την επίδοση ως προϋπόθεση για την ενεργοποίηση του διατάγματος παραλαβής: σκοπός του κανονισμού 65(3) είναι να διασφαλιστεί ότι ο χρεώστης θα λάβει γνώση. Ο κ. Ξένη γνώριζε εξαρχής. Ο δικηγόρος του ήταν παρών κατά την έκδοση του διατάγματος και εξασφάλισε την αναστολή· η αίτησή του της 23ης Φεβρουαρίου 2010 περιέγραφε επακριβώς το διάταγμα και δεν παραπονούνταν για μη επίδοση· και στις 18 Μαρτίου 2010 εμφανίστηκε στον Επίσημο Παραλήπτη για την Προκαταρκτική Εξέταση Χρεώστη και απάντησε σε πληθώρα ερωτήσεων.
Το δικαστήριο δεν θεώρησε την επίδοση αποδεδειγμένη με βεβαιότητα, αν και την έκρινε πολύ πιθανή. Όμως ο κ. Ξένη δεν υπέστη δυσμενή επηρεασμό ή ουσιαστική αδικία. Κατά το άρθρο 102 του Κεφ. 5, καμία πτωχευτική διαδικασία δεν ακυρώνεται εξαιτίας τυπικού ελαττώματος ή αντικανονικότητας, εκτός αν το δικαστήριο κρίνει ότι προκλήθηκε ουσιαστική αδικία που δεν μπορεί να θεραπευθεί με διάταγμά του.
Ήδη αποκατεστημένος. Ο κ. Ξένη είχε ζητήσει επίσης την αποκατάστασή του. Το δικαστήριο παρατήρησε ότι, κατά την κρίση του, είχε ήδη αποκατασταθεί αυτοδικαίως δυνάμει της επιφύλαξης του άρθρου 27Α(2), που εισήχθη με τον Ν. 61(Ι)/2015, αφού είχαν παρέλθει περισσότερα από τρεισήμισι έτη από την κήρυξή του σε πτώχευση.
Η έφεση απορρίφθηκε με €2.000 πλέον ΦΠΑ έξοδα υπέρ εκάστου εφεσίβλητου.
03Τι σημαίνει για εσάς
- Η αναστολή δεν είναι διέξοδος, εκτός αν το λέει. Αν εξασφαλίσετε αναστολή διατάγματος παραλαβής, ελέγξτε αν συναρτάται με πληρωμή. Απλή αναστολή απλώς καθυστερεί το διάταγμα· δεν το ακυρώνει αν πληρώσετε.
- Μόλις το διάταγμα ενεργοποιηθεί, κάθε πιστωτής μετρά. Η διευθέτηση με την τράπεζα που υπέβαλε την αίτηση δεν τερματίζει την πτώχευση. Η ακύρωση λόγω πληρωμής απαιτεί τα χρέη να πληρωθούν εξ ολοκλήρου ή να διευθετηθούν.
- Τα δικονομικά ελαττώματα χρειάζονται πραγματική βλάβη. Η έλλειψη απόδειξης επίδοσης δεν θα ανατρέψει πτώχευση όπου ο χρεώστης γνώριζε το διάταγμα και συμμετείχε στη διαδικασία.
- Ελέγξτε αν έχετε ήδη αποκατασταθεί. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο συγκεκριμένος πτωχεύσας είχε αποκατασταθεί αυτοδικαίως δυνάμει του άρθρου 27Α. Πριν ξοδέψετε χρήματα σε αίτηση ακύρωσης, ρωτήστε αν η αποκατάσταση σάς δίνει ήδη αυτό που χρειάζεστε.
04Ερωτήσεις που μας γίνονται
Πλήρωσα τον πιστωτή που με έβαλε σε πτώχευση. Γιατί είμαι ακόμη πτωχεύσας;
Διότι, όπως δείχνει η απόφαση αυτή, μόλις το διάταγμα παραλαβής ενεργοποιηθεί προστατεύει όλους τους πιστωτές σας. Το δικαστήριο απαίτησε πληρωμή όλων των χρεών εξ ολοκλήρου, πλέον εξόδων και τόκων, ή διευθέτηση, ή συγκατάθεση των πιστωτών.
Το διάταγμα παραλαβής δεν μου επιδόθηκε ποτέ. Είναι άκυρο;
Όχι απαραίτητα. Το δικαστήριο έκρινε ότι η επίδοση αποσκοπεί στην ενημέρωση του χρεώστη, όχι στην ενεργοποίηση του διατάγματος. Αν γνωρίζατε το διάταγμα και συμμετείχατε στη διαδικασία, η έλλειψη επίδοσης δεν θα την ακυρώσει από μόνη της.
Έχει νόημα να καταχωρίζω αιτήσεις ξανά και ξανά;
Το Επαρχιακό Δικαστήριο αντιμετώπισε τις επανειλημμένες αιτήσεις επί των ίδιων σημείων, μετά από μεγάλη καθυστέρηση, ως κατάχρηση της διαδικασίας. Το Εφετείο δεν εντόπισε σφάλμα στην απόφασή του.
05Επικοινωνήστε μαζί μας
Αν αντιμετωπίζετε αίτηση πτώχευσης, ή θέλετε να μάθετε αν μια παλαιά πτώχευση σάς επηρεάζει ακόμη, επικοινωνήστε μαζί μας: θα εξετάσουμε τα διατάγματα και θα σας πούμε αν η ακύρωση, η αποκατάσταση ή η διευθέτηση είναι η σωστή οδός. Επικοινωνήστε με το γραφείο μας στη Λευκωσία στο +357 22 510165 ή στο office@anastasiosmanastasiou.law.