In shortA landlord won an eviction judgment against its commercial tenant in 2019. In June 2025 the Limassol District Court allowed it, without hearing the tenant, to issue a writ of possession. The tenant went to the Supreme Court for certiorari to quash that order, arguing that it had agreed a new lease in July 2024. The Supreme Court, on appeal, refused. Certiorari is for legal errors, not for disputed facts such as whether a new lease exists. The tenant also had a simpler remedy: asking the District Court to set aside the order. That alone was enough to reject the application. The appeal failed, with €3,000 costs.

On this page

  1. What happened
  2. What the court decided
  3. What it means for you
  4. Questions we are asked
  5. Making an enquiry
  6. Sources

01What happened

The appellant company rented premises at Tochni, which it used as its registered office and base for importing heavy machinery. In 2018 its landlord sued in the Limassol District Court (Action 2088/2018) for arrears of rent and an eviction order. Judgment for the landlord was given on 27 February 2019. The company’s appeal was dismissed on 16 July 2024.

The company said that after that appeal it agreed a new lease with the landlord in July 2024 and paid the monthly rent. The landlord denied there was any new agreement. On 27 June 2025 the landlord applied, without notice to the company, and the District Court ordered a writ of possession to be issued.

The company then asked the Supreme Court, with leave, for a writ of certiorari quashing that order. Its main arguments were that the 2019 judgment had been overtaken by the new lease, that it had expired in effect, and that it had never been served at the company’s registered office. A Supreme Court judge dismissed the application on 31 March 2026. The company appealed.

02What the court decided

The Supreme Court dismissed the appeal on four points.

1. New legal arguments cannot be raised for the first time on appeal. On appeal the company’s lawyer relied on Order 43A, rule 1(2) of the Civil Procedure Rules then in force, which says leave for a writ of possession must not be given unless everyone in actual possession has had enough notice to apply to the court for relief. The court found that this point had never been raised before the first-instance judge, and applied F.H.K. Hotels Holdings Ltd v. A.S. Aircontrol Ltd (1999) 1 A.A.D. 2159: a legal point not raised at first instance cannot be raised on appeal.

2. Service on the company’s sole director was good service. It was undisputed that a copy of the 2019 judgment had been personally served on the company’s only director. The court cited Order 5, rule 7, which treats service on a company’s president or other head officer as good service, and section 372 of the Companies Law, Cap. 113. It added that these rules must be read with Article 30.3(a) and (b) of the Constitution, whose point is that a person must know what proceedings are against them and have time to respond. Because the company had plainly been aware of the judgment, as shown by its own earlier court steps, service at the registered office was not required.

3. A disputed new lease is a question of fact, not of law. The company gave no details of the supposed new lease: when it was made, whether it was oral or written, or its rent and term. Its sworn statement also left out later events, including that it had itself obtained a stay of the eviction judgment and that its application for leave to appeal further (Application 33/2024) had been dismissed on 4 November 2024. The court agreed that this was a disputed factual matter needing evidence, so it could not be decided by certiorari.

4. The company had an alternative remedy. Because a writ of possession is granted on a without-notice application, anyone affected can apply by summons to set the order aside or vary it, under Order 48, rule 8(4). Citing Mainland Global Investment Ltd (2012) 1 A.A.D. 2471, Nikolaidou v. Attipa (1999) 1 A.A.D. 1620 and Application of Tsimon (1998) 1 A.A.D. 1417, the court said that this remedy normally counts against leave for a prerogative writ, and that only exceptional circumstances could change that. The nature of a possession writ is not, by itself, exceptional. The court held that this alone was sufficient to dismiss the application.

03What it means for you

  • If you are a tenant facing a possession order, move quickly and use the right route. In the usual case, the way to challenge an order made without notice is an application to the court that made it, to set it aside, not a certiorari application.
  • Keep your account of events complete. The tenant’s sworn statement left out significant later steps. Both courts noted these omissions as seriously weakening its case. Whoever applies to the court must give the full picture.
  • Put new tenancy arrangements in writing. The tenant could not say when or how its supposed new lease was agreed or on what terms. A signed, dated lease would have removed that doubt.
  • As a landlord, a final judgment can be enforced years later. Here the writ followed a 2019 judgment and a 2024 appeal, and the courts upheld it. Service of the judgment on the tenant company’s director was held to be good service.

04Questions we are asked

Can a tenant stop a writ of possession by saying a new lease was agreed after the judgment?

It can try, but the court has to decide that kind of factual dispute through an ordinary application with evidence. As this case shows, certiorari is not the place to argue it.

Does a company have to be served at its registered office?

Not always. The court held that serving a copy of the judgment on the company’s sole director was valid under Order 5, rule 7, and that, in any event, the company clearly knew of the judgment.

What is certiorari?

It is a Supreme Court order that quashes a decision of a lower court or authority for a legal defect, such as acting outside its powers. It is not a second appeal on the facts, and it is normally refused where another effective remedy exists.

05Making an enquiry

If you are a landlord enforcing a judgment, or a tenant who has received a possession order or writ, please contact our office.

06Sources

Εν συντομίαΙδιοκτήτης εξασφάλισε το 2019 απόφαση έξωσης εναντίον της εμπορικής ενοικιάστριάς του. Τον Ιούνιο του 2025 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού του επέτρεψε, χωρίς ακρόαση της ενοικιάστριας, να εκδώσει ένταλμα κατοχής. Η ενοικιάστρια προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για certiorari προς ακύρωση του διατάγματος, ισχυριζόμενη ότι είχε συμφωνήσει νέα μίσθωση τον Ιούλιο του 2024. Το Ανώτατο Δικαστήριο, κατ’ έφεση, αρνήθηκε. Το certiorari αφορά νομικά σφάλματα, όχι αμφισβητούμενα γεγονότα όπως το αν υπάρχει νέα μίσθωση. Η ενοικιάστρια είχε επίσης απλούστερη θεραπεία: να ζητήσει από το Επαρχιακό Δικαστήριο τον παραμερισμό του διατάγματος. Αυτό και μόνο αρκούσε για την απόρριψη της αίτησης. Η έφεση απέτυχε, με €3.000 έξοδα.

Σε αυτή τη σελίδα

  1. Τι συνέβη
  2. Τι αποφάσισε το δικαστήριο
  3. Τι σημαίνει για εσάς
  4. Ερωτήσεις που μας γίνονται
  5. Επικοινωνήστε μαζί μας
  6. Πηγές

01Τι συνέβη

Η εφεσείουσα εταιρεία ενοικίαζε υποστατικό στην Τόχνη, το οποίο χρησιμοποιούσε ως εγγεγραμμένο γραφείο και βάση για εισαγωγή βαρέων μηχανημάτων. Το 2018 ο ιδιοκτήτης της ενήγαγε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αγωγή 2088/2018) για καθυστερημένα ενοίκια και διάταγμα έξωσης. Απόφαση υπέρ του ιδιοκτήτη εκδόθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2019. Η έφεση της εταιρείας απορρίφθηκε στις 16 Ιουλίου 2024.

Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι μετά την έφεση εκείνη συμφώνησε νέα μίσθωση με τον ιδιοκτήτη τον Ιούλιο του 2024 και κατέβαλλε το μηνιαίο ενοίκιο. Ο ιδιοκτήτης αρνήθηκε ότι υπήρξε οποιαδήποτε νέα συμφωνία. Στις 27 Ιουνίου 2025 ο ιδιοκτήτης αιτήθηκε, χωρίς ειδοποίηση προς την εταιρεία, και το Επαρχιακό Δικαστήριο διέταξε την έκδοση εντάλματος κατοχής.

Η εταιρεία ζήτησε τότε από το Ανώτατο Δικαστήριο, με άδεια, ένταλμα certiorari για την ακύρωση του διατάγματος εκείνου. Τα κύρια επιχειρήματά της ήταν ότι η απόφαση του 2019 είχε υπερκεραστεί από τη νέα μίσθωση, ότι ουσιαστικά είχε εκπνεύσει, και ότι δεν είχε επιδοθεί ποτέ στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την αίτηση στις 31 Μαρτίου 2026. Η εταιρεία εφεσίβαλε.

02Τι αποφάσισε το δικαστήριο

Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση σε τέσσερα σημεία.

1. Νέα νομικά επιχειρήματα δεν εγείρονται για πρώτη φορά κατ’ έφεση. Κατ’ έφεση ο δικηγόρος της εταιρείας βασίστηκε στη Δ.43Α θ.1(2) των τότε ισχυόντων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που ορίζει ότι άδεια για ένταλμα κατοχής δεν δίδεται εκτός αν καθένας που βρίσκεται σε πραγματική κατοχή είχε επαρκή ειδοποίηση για να αποταθεί στο δικαστήριο για θεραπεία. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το σημείο αυτό δεν είχε εγερθεί ποτέ ενώπιον του πρωτόδικου δικαστή, και εφάρμοσε την F.H.K. Hotels Holdings Ltd v. A.S. Aircontrol Ltd (1999) 1 Α.Α.Δ. 2159: νομικό σημείο που δεν εγέρθηκε πρωτοδίκως δεν μπορεί να εγερθεί κατ’ έφεση.

2. Η επίδοση στον μοναδικό διευθυντή της εταιρείας ήταν έγκυρη επίδοση. Ήταν αδιαμφισβήτητο ότι αντίγραφο της απόφασης του 2019 είχε επιδοθεί προσωπικά στον μοναδικό διευθυντή της εταιρείας. Το δικαστήριο παρέπεμψε στη Δ.5 θ.7, που θεωρεί την επίδοση στον πρόεδρο ή άλλο επικεφαλής αξιωματούχο εταιρείας έγκυρη επίδοση, και στο άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Πρόσθεσε ότι οι κανόνες αυτοί πρέπει να διαβάζονται μαζί με το Άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος, του οποίου ο σκοπός είναι να γνωρίζει ο καθένας ποια διαδικασία στρέφεται εναντίον του και να έχει χρόνο να απαντήσει. Αφού η εταιρεία προφανώς γνώριζε την απόφαση, όπως έδειχναν τα δικά της προηγούμενα δικαστικά διαβήματα, επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο δεν απαιτείτο.

3. Αμφισβητούμενη νέα μίσθωση είναι ζήτημα γεγονότων, όχι δικαίου. Η εταιρεία δεν έδωσε λεπτομέρειες της υποτιθέμενης νέας μίσθωσης: πότε συνάφθηκε, αν ήταν προφορική ή γραπτή, ή το ενοίκιο και τη διάρκειά της. Η ένορκη δήλωσή της παρέλειπε επίσης μεταγενέστερα γεγονότα, μεταξύ άλλων ότι είχε η ίδια εξασφαλίσει αναστολή της απόφασης έξωσης και ότι η αίτησή της για άδεια περαιτέρω έφεσης (Αίτηση 33/2024) είχε απορριφθεί στις 4 Νοεμβρίου 2024. Το δικαστήριο συμφώνησε ότι επρόκειτο για αμφισβητούμενο πραγματικό ζήτημα που χρειαζόταν μαρτυρία, άρα δεν μπορούσε να κριθεί με certiorari.

4. Η εταιρεία είχε εναλλακτική θεραπεία. Επειδή το ένταλμα κατοχής χορηγείται με μονομερή αίτηση, όποιος επηρεάζεται μπορεί να ζητήσει με κλήση τον παραμερισμό ή την τροποποίηση του διατάγματος, κατά τη Δ.48 θ.8(4). Παραπέμποντας στις Mainland Global Investment Ltd (2012) 1 Α.Α.Δ. 2471, Νικολαΐδου v. Αττίπα (1999) 1 Α.Α.Δ. 1620 και Αίτηση Tsimon (1998) 1 Α.Α.Δ. 1417, το δικαστήριο είπε ότι η θεραπεία αυτή κατά κανόνα συνηγορεί κατά της άδειας για προνομιακό ένταλμα, και ότι μόνο εξαιρετικές περιστάσεις θα μπορούσαν να το αλλάξουν. Η φύση του εντάλματος κατοχής δεν είναι, από μόνη της, εξαιρετική. Το δικαστήριο έκρινε ότι αυτό και μόνο αρκούσε για την απόρριψη της αίτησης.

03Τι σημαίνει για εσάς

  • Αν είστε ενοικιαστής που αντιμετωπίζει διάταγμα κατοχής, κινηθείτε γρήγορα και χρησιμοποιήστε τη σωστή οδό. Στη συνήθη περίπτωση, ο τρόπος αμφισβήτησης διατάγματος που εκδόθηκε χωρίς ειδοποίηση είναι αίτηση στο δικαστήριο που το εξέδωσε, για παραμερισμό του, όχι αίτηση certiorari.
  • Κρατήστε την εξιστόρηση των γεγονότων σας πλήρη. Η ένορκη δήλωση της ενοικιάστριας παρέλειψε σημαντικά μεταγενέστερα βήματα. Και τα δύο δικαστήρια σημείωσαν τις παραλείψεις αυτές ως σοβαρά αποδυναμωτικές της υπόθεσής της. Όποιος αποτείνεται στο δικαστήριο πρέπει να δίνει την πλήρη εικόνα.
  • Βάλτε τις νέες μισθωτικές διευθετήσεις γραπτώς. Η ενοικιάστρια δεν μπορούσε να πει πότε ή πώς συμφωνήθηκε η υποτιθέμενη νέα μίσθωση ή με ποιους όρους. Υπογεγραμμένη, χρονολογημένη μίσθωση θα είχε άρει αυτή την αμφιβολία.
  • Ως ιδιοκτήτης, τελεσίδικη απόφαση μπορεί να εκτελεστεί χρόνια αργότερα. Εδώ το ένταλμα ακολούθησε απόφαση του 2019 και έφεση του 2024, και τα δικαστήρια το επικύρωσαν. Η επίδοση της απόφασης στον διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας κρίθηκε έγκυρη επίδοση.

04Ερωτήσεις που μας γίνονται

Μπορεί ενοικιαστής να σταματήσει ένταλμα κατοχής λέγοντας ότι συμφωνήθηκε νέα μίσθωση μετά την απόφαση;

Μπορεί να προσπαθήσει, αλλά το δικαστήριο πρέπει να κρίνει τέτοια πραγματική διαφορά μέσω συνήθους αίτησης με μαρτυρία. Όπως δείχνει η υπόθεση αυτή, το certiorari δεν είναι ο τόπος για να προβληθεί.

Πρέπει η επίδοση σε εταιρεία να γίνεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της;

Όχι πάντοτε. Το δικαστήριο έκρινε ότι η επίδοση αντιγράφου της απόφασης στον μοναδικό διευθυντή της εταιρείας ήταν έγκυρη κατά τη Δ.5 θ.7, και ότι, εν πάση περιπτώσει, η εταιρεία σαφώς γνώριζε την απόφαση.

Τι είναι το certiorari;

Είναι διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου που ακυρώνει απόφαση κατώτερου δικαστηρίου ή αρχής για νομικό ελάττωμα, όπως υπέρβαση εξουσίας. Δεν είναι δεύτερη έφεση επί των γεγονότων, και κατά κανόνα απορρίπτεται όπου υπάρχει άλλη αποτελεσματική θεραπεία.

05Επικοινωνήστε μαζί μας

Αν είστε ιδιοκτήτης που εκτελεί δικαστική απόφαση, ή ενοικιαστής που έλαβε διάταγμα ή ένταλμα κατοχής, επικοινωνήστε με το γραφείο μας.

06Πηγές